Schaatsen 15 december 2018

Op 15 december zijn we met z'n vijven gaan schaatsen op de kunstschaatsbaan in Breda. Een gezellig groepje was het dit keer met Annouck, Jolanda, Monique, Rob en ik (Maaike).

Toen we er allemaal waren hebben we de schaatsen aangetrokken en natuurlijk mochten de muts, handschoenen en sjaal niet ontbreken. Het eerste rondje schaatsen was voor allen wel even wennen, want het was al weer een jaartje geleden. Maar na een tijdje waren voor de meeste bibbers al wel een stuk verminderd. Alleen Monique en ik stonden nog wat onzeker op de schaats waardoor het bij ons ook een stuk minder snel ging. Maar dat was ook wel weer leuk, want als we dan werden ingehaald door de anderen konden we even zwaaien of wat kletsen.

Na twee uurtjes schaatsen was het dweilpauze en een goede gelegenheid om de ledematen te laten ontdooien in het ijscafé aldaar. En natuurlijk werd de innerlijke mens ook verwend met een lekkere warme chocolademelk en een koek of een tosti. We hoorden dat Monique net voor de pauze flink gevallen was op haar hoofd. Maar gelukkig heeft ze er niet zo heel veel last van.

Na deze verkwikkende pauze onszelf inpakken en de baan weer op. We hadden nog een aantal lekkere rondjes gereden. Ik denk dat toen de vermoeidheid toesloeg want ik ging behoorlijk onderuit en viel op m'n knie. Ai wat deed dat zeer. Ik zag zwarte vlekken voor m'n ogen en kreeg het spontaan zeer warm. Aan de kant gaan zitten met been omhoog. Ook Jolanda was onderuit gegaan, maar zij was natuurlijk zeer gracieus gevallen waardoor ze zo weer verder kon zonder een centje pijn.

Na nog een paar rondjes vond de rest het ook welletjes en zijn we naar huis gegaan. Mijn knie is nog wel drie tot vier weken blauw en beurs geweest waarbij hij vooral 's avonds nog flink gloeide. Hhmmm… Een aandenken aan een overigens gezellige activiteit zullen we maar zeggen.

Annouck, bedankt voor de organisatie.


Maaike